Dag 2:
Door: Nog steeds ik
Blijf op de hoogte en volg Merel
05 Juli 2020 | Nederland, Nijmegen
Sorry allemaal dat jullie een hele dag extra op deze update moesten wachten. Ik weet dat jullie gister met smart zaten te wachten tot de mail kwam en zeer bedroefd waren dat hij steeds maar niet kwam. Hier is hij dan eindelijk. Gister begon zo:
QKLQ!!!! (Kukeleku) Zoals de eigenaar van de camping al had voorspeld, begonnen de hanen te kukelekulen op tijden waarop ik ze liever niet had willen horen (4 uur ‘s ochtends). Verder was ik ook al een paar keer wakker geworden van mensen die het leuk vonden om midden in de nacht Jochem Meijer keihard aan te zetten, mensen die nog later die nacht te verstaan waren terwijl ze aan de andere kant van de camping zaten, flinke regenbuien en plotselinge windvlagen waardoor ik steeds schrok en dacht dat de tent weg was gewaaid. Gelukkig hebben de tent, Brit en ik het overleeft. Na het ontbijt (4 boterhammen met boter en pindakaas) begon het weer te miezeren, terwijl de tent wonderbaarlijk droog was toen we opstonden. Dat was jammer. Nu moest de tent dus nat de zak in. Dat was trouwens een hele toestand. De tent moest de zak in zonder dat hij wegwaaide...
Het grootste deel van de wandeling liepen we op een fietspad langs een riviertje met mooie bloemen. Het was echt perfect geweest als we op de fiets waren en het niet de hele tijd zo grijs, grauw en nat was. Verder was het heel gezellig. Het toppunt van de wandeling kwam nadat we hadden geluncht in een bushokje (3 boterhammen met boter en pindakaas). We liepen als verzopen katjes het eerste het beste café binnen in het centrumpje van Bemmel en daar konden we warme chocolademelk drinken en naar de wc gaan. We waren de enigen daar, maar ja wie gaat er ook naar het café op zondagmiddag...
Het laatste stuk naar het station in Lent waar ik Brit op de trein zou zetten was het zwaarst. Ik had al een blaar, maar Brit had pijn op alle plekken van haar voeten. En dan moesten we ook nog doorlopen om de trein te halen. Uiteindelijk hebben we het gered en nog dik op tijd ook
QKLQ!!!! (Kukeleku) Zoals de eigenaar van de camping al had voorspeld, begonnen de hanen te kukelekulen op tijden waarop ik ze liever niet had willen horen (4 uur ‘s ochtends). Verder was ik ook al een paar keer wakker geworden van mensen die het leuk vonden om midden in de nacht Jochem Meijer keihard aan te zetten, mensen die nog later die nacht te verstaan waren terwijl ze aan de andere kant van de camping zaten, flinke regenbuien en plotselinge windvlagen waardoor ik steeds schrok en dacht dat de tent weg was gewaaid. Gelukkig hebben de tent, Brit en ik het overleeft. Na het ontbijt (4 boterhammen met boter en pindakaas) begon het weer te miezeren, terwijl de tent wonderbaarlijk droog was toen we opstonden. Dat was jammer. Nu moest de tent dus nat de zak in. Dat was trouwens een hele toestand. De tent moest de zak in zonder dat hij wegwaaide...
Het grootste deel van de wandeling liepen we op een fietspad langs een riviertje met mooie bloemen. Het was echt perfect geweest als we op de fiets waren en het niet de hele tijd zo grijs, grauw en nat was. Verder was het heel gezellig. Het toppunt van de wandeling kwam nadat we hadden geluncht in een bushokje (3 boterhammen met boter en pindakaas). We liepen als verzopen katjes het eerste het beste café binnen in het centrumpje van Bemmel en daar konden we warme chocolademelk drinken en naar de wc gaan. We waren de enigen daar, maar ja wie gaat er ook naar het café op zondagmiddag...
Het laatste stuk naar het station in Lent waar ik Brit op de trein zou zetten was het zwaarst. Ik had al een blaar, maar Brit had pijn op alle plekken van haar voeten. En dan moesten we ook nog doorlopen om de trein te halen. Uiteindelijk hebben we het gered en nog dik op tijd ook
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
